Historiek - Histoire

Cavalier

King

Charles

Spaniel

De voorgeschiedenis

Experts zijn het er over eens dat de Toy Spaniel haar oorsprong vind in het Verre Oosten.

De eerst van dit soort zijn naar Europa gekomen via China door Italiaanse handelaars in de 12e en 13e eeuw.

In diverse Europese landen kwamen een aantal verschillende soorten Spaniels voor, de taliaanse Spaniels waren rood en wit (een kleine blenheim).

In Frankrijk kwamen weer kleine zwarte Spaniels voor, die rode rondingen hadden om de ogen ook wel "fire marks"genoemd, en de legende leerd dat dit een zesde zintuig was, om geesten te kunnen zien.

In Nederland waren er Spaniels met de kleuren zwart-wit en zwart, de" Holland Spaniel".

In hun gene zat zeker iets van de Cavalier en van de King Charles Spaniels van vandaag, het ras staat bekend als " Toy Trawler Spaniel"

De foto laat zien dat er zeker iets van de Cavalier King Charles in zit, dit ras in is 1920 uitgestorven.

De huidige cavalier is een directe afstammeling van de kleine Toy Spaniels die staan afgebeeld op vele schilderijen uit de 16e, 17e en 18e eeuw. Zoals de naam al aangeeft, is de Dwergspaniel een dwergvorm van de Spanielachtigen.

 

Franse en Engelse notabele hadden deze kleine Toy Spaniel als huisdier.

De (normale) Spaniels, die voor de jacht gebruikt werden, hadden een aantal uiterlijke eigenschappen gemeen als: lange beharing met bevedering aan de voor-en achterbenen, sterk behaarde vlak afhangende oren, een vriendelijk karakter en een onvermoeibaar kwispelend staartje.

Ook in die tijd was er behoefte aan een gezelschapshond selecteerd op grootte en karakter en creëerde aldus een Spaniel voor in huis, of beter gezegd voor aan het hof van Koningshuizen. In 1570 schreef Dr. Johannus Caius, de hofarts van Elisabeth I van Engeland:"Hoe kleiner ze zijn, hoe beter ze aan hun doel voldoen, om op de boezem te liggen of op de arm te worden gedragen, en onder de rok van de dames aan het Hof".

 

Verder fungeerde de Dwergspaniel als warmtebron in de koude, vochtige en tochtige huizen en rijtuigen, en als verdelger van klein ongedierte.

Ook zouden zij een kalmerende werking hebben bij maagziekte.

Men noemden deze honden vaak als "Comforters Spaniels".

 

Ten tijde van Charles I (1600-1649) en Charles II (1630-1685) kwam de Dwergspaniel tot volle bloei.Charles I,had zijn voorliefde voor de Dwergspaniel doorgegeven aan zijn zoon, ook zijn dochter Henrietta Duchess of Orleans, was gek van dit ras.

 

als u goed kijkt ziet u dat de hond links een oorbel in heeft.

Charles II, die een voorliefde had voor het ras, en een groot aantal honden bezat,het was door hem dat dit ras de naam King Charles kreeg, Hij gaf op zijn beurt de fakkel door aan zijn opvolger, James II. Men beweerde dat deze koningen het drukker hadden met hun hondjes dan met staatszaken.

De benaming van de rood-witte variëteit van de Cavalier verraadt nog de link met de adel. Honden van deze kleurslag werden jarenlang gefokt door de opeenvolgende Hertogen van Marlborough,op

Blenheim Palace

Van dit type spaniel is bekend dat ze iets groter waren en veel voor de jacht werden gebruikt.

Marlborough type cavalier rond 1840.

 

De gewenste "spot" bij de rood-witte Cavalier vindt zijn oorsprong in een verhaal over,

Sarah de Hertogin van Marlborough.

Haar man was betrokken bij de slag om "Blenheim". Ze was hier zo ongerust over dat ze herhaaldelijk haar duim drukte op het hoofd van een spaniel die pups moest werpen.Dit had blijkbaar zo'n "indruk" gemaakt dat alle pups van deze teef een "spot"droegen.

Maar dit is natuurlijk een "broodje aap" verhaal.Hoewel heden ten dagen, een blenheim met zo'n spot nog steeds "hot" is.

tricolour rond 1810,let op de "spot"

De Duke of Marlborough's Blenheims

 

The Cavalier Pets van Landseer.

Voor alle Spaniels die tot nu toe aangehaald zijn, geldt dat ze een vrij smal hoofd hadden met vrij normale ogen en vrij hoog aangezette oren.

Ze laten in die zin nog iets zien van het hoofdtype van de moderne Cavalier King Charles Spaniel. Het schilderij van Landseer, "The Cavalier Pets", laat echter een hoofd zien dat al wat korter is en meer opgevuld onder de ogen. Met andere woorden: een Cavalier die nog meer neigt naar het type van vandaag de dag.

Onder invloed van de mode aan het hof in het tweede deel van de 18e eeuw, veranderde het hoofdtype drastisch,iets wat onder het koningschap van Willem III was ingezet.